Infamuze

Mijn tekstverwerkende leven begon ooit in de tekstverwerker van MS DOS, of wat daar voor door mocht gaan. Ik kan me nog goed herinneren hoe vaak ik een pagina van een werkstuk op de (matrix-)printer moest uitdraaien om te controleren of er genoeg witregels stonden om later een plaatje tussen de tekst te kunnen plakken. Lang leve de Pritt-stift! Via WordPerfect kwam ik (bijna vanzelfsprekend) terecht bij Microsoft Office dat ik best diepgaand leerde kennen. Ik was er blij mee, kon veel zonder nadenken vinden. De 2007-versie bracht het lint en de liefde is sindsdien wat omgeslagen: ik zoek me vaak een ongeluk en de Excel-sneltoets voor Plakken Speciaal zit nog steeds in m’n vingergeheugen. Sinds een paar maanden werk ik thuis en voor mijn bedrijf Dalticom veel op een MacBook, waar ik echt dolgelukkig mee ben. Maar ja, dat Office, hè. Eerst ging OpenOffice erop, maar net als bij Office 2007 heb ik het hier gewoon niet zo mee. Dat zegt niets (of tenminste niet alles) over de programma’s, maar ik wil me graag goed voelen bij software die ik vaak gebruik. De office-suite van Apple, iWork, is weer heerlijk om mee te werken, maar toen ik een keer een flink opgemaakt docx-bestand opende in Pages bleek de uitwisseling minder gelukkig. Vandaar dat ik vandaag een proefabonnement nam op Office 365, de cloudversie van Microsoft Office. Het leek me ideaal: Office beschikbaar waar en wanneer ik het nodig heb zonder dat ik weer Office voor Mac moest kopen. Hierbij mijn bevindingen van een uur (!) Office 365. Zie het niet als een volledige, diepgaande test, maar als de eerste bevindingen van een Office-fanaat.